Przebieg znieczulenia ogólnego

Środki znieczulające ogólnie mogą być wprowadzone do organizmu przez wziewy (środki wziewne) lub bezpośrednio do krwi (środki dożylne).

O szybkości przenikania tych środków do mózgu i szybkości wywoływania (wystąpienia) znieczulenia decyduje wiele czynników. W odniesieniu do wziewnych środków znieczulających ogólnie są to: ciśnienie cząstkowe środka znieczulającego w powietrzu oddechowym, intensywność wentylacji pęcherzykowej, przepływ krwi przez pęcherzyki płucne, szybkość przechodzenia środka znieczulającego z pęcherzyków do krwi oraz jego rozpuszczalność we krwi i tkankach. Teoretycznie najwięcej środka znieczulającego powinno się znaleźć przede wszystkim w tkance tłuszczowej, gdyż prawie wszystkie wziewne środki znieczulające ogólnie są doskonale rozpuszczalne w lipidach. Tkanka tłuszczowa jest jednak znacznie gorzej ukrwiona niż inne narządy, zawierające dużo lipidów, dlatego też duże stężenie środka znieczulającego w tkance tłuszczowej występuje niekiedy dopiero po dłuższym czasie jego stosowania.

W celu uzyskania znieczulenia głębokiego istotne jest odpowiednie stężenie środka znieczulającego w mózgu. Bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na stężenie, a ściślej na ciśnienie par lub gazów znieczulających w mózgu, jest wielkość przepływu krwi przez ten narząd. Opisane czynniki decydują o przebiegu znieczulenia ogólnego. Do dzisiaj jest aktualny opis przebiegu znieczulenia ogólnego podany ponad 60 lat temu przez Guedela dla eteru etylowego. Guedel podzielił znieczulenie ogólne eterem na 4 okresy, a okres trzeci na 4 podokresy (fazy).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *