Prostaglandyny

– 5). Prostaglandyny oraz ich prekursory, tworząc się w ognisku zapalnym, wywierają działanie leukotaktyczne oraz uczynniają biosyntezę kolagenu i polisacharydów w przewlekłym zapaleniu. Prostaglandyny podane do komór bocznych mózgu wielu gatunków zwierząt działają hi- pertermicznie, nasilają również ból wywołany śródskórnym podaniem histaminy i bradykininy. Istnieje wiele dowodów doświadczalnych uzasadniających przypuszczenie, że mechanizm działania przeciwbólowego, przeciwzapalnego i przeciwgorączkowego salicylanów jest związany z zahamowaniem biosyntezy i uwalniania z tkanek endogennych prostaglan- dyn oraz ich prekursorów.

Ponadto salicylany oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne wywierają swoje działanie przez inne mechanizmy, m.in. przez bezpośrednie antagonizowanie efektów prostaglandyn, hamowanie uwalniania histaminy, kinin, 5-hydroksytryptaminy, wiązanie się z wolnymi rodnikami hydroksylowymi depolimeryzującymi kwas hialuronowy, rozkojarzenie mitochondrialnej fosforylacji oksydacyjnej, stabilizowanie błon lizosó- malnych.

Działanie farmakologiczne. Salicylany, działając depresyjnie na ośrodki podkorowe mózgu, wywierają działanie przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe u ludzi z podwyższoną temperaturą. Działanie przeciwbólowe salicylanów jest znacznie słabsze niż narkotycznych leków przeciwbólowych. Salicylany są nieskuteczne w bólach pochodzenia trzewnego. Działają natomiast w bólach głowy, zębów, tkanki mięśniowej i stawów. Zaletą ich jest to, że nie wywołują głębszych zaburzeń czynności psychicznych, euforii, tolerancji i nie prowadzą do przyzwyczajenia. Są obecnie najpopularniejszymi lekami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi, a kwas acetylosalicylowy zajmuje pierwsze miejsce w świecie wśród leków pod względem zużycia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *