Pochodne pirazolonu

Najczęściej stosowanymi lekami z tej grupy są aminofenazon (Pyramido- num), noramidopiryna (Pyralginum), fenylobutazon (Butapirazol), połączenie aminofenazonu z fenylobutazonem (Rheumopyrin) oraz oksyfen- butazon (Tanderil). Fenylobutazon i oksyfenbutazon są silnymi inhibitorami biosyntezy prostaglandyn.

Pochodne pirazolonu działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie podobnie do salicylanów. Są to związki bardzo toksyczne. Mogą wywołać agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną które są reakcją uczuleniową. Ponadto bardzo często wywołują objawy dys-

Pochodne fenylopirazolonu peptyczne, owrzodzenia żołądka i jamy ustnej, krwotoki, uszkodzenie wątroby i nerek, zmiany uczuleniowe skóry od średnio nasilonych zmian wypryskowych do ciężkich zmian, objawiających się złuszczającym zapaleniem skóry lub rozpływną martwicą naskórka. Łatwo wywołują obrzęki zatrzymując w organizmie wodę i chlorek sodowy, są więc przeciwwskazane u osób w podeszłym wieku i chorych z niewydolnością serca. Z powodu znacznej toksyczności pochodne pirazolonu powinny być stosowane tylko wówczas, gdy zawodzą inne, bezpieczniejsze leki przeciwzapalne. Związki te są trudno metabolizowane w organizmie, zwłaszcza fenylobutazon. Jest on częściowo utleniany do oksyfenbutazo- nu. Ten metabolit fenylobutazonu znalazł zastosowanie lecznicze jako lek. Jest bardzo podobny w sile działania do fenylobutazonu i równie toksyczny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *