Pochodne kwasu salicylowego

Pochodne kwasu salicylowego wywołują owrzodzenia i krwawienia z błony śluzowej żołądka. Mechanizm tego toksycznego wrzodotwórcze- go działania salicylanów jest związany zarówno z ich właściwościami miejscowo drażniącymi, jak również z hamowaniem biosyntezy prosta- glandyn w ścianie żołądka. Prostaglandyny prawdopodobnie pełnią fizjologicznie funkcję ochronną w błonie śluzowej żołądka wskutek hamowania wydzielania soku żołądkowego. Ludzie cierpiący na chorobę wrzodową są szczególnie podatni na to działanie salicylanów. Nawet jednak u 80% zdrowych osób podawanie kwasu acetylosalicylowego przez tydzień w dawce 1,5-3 g/24 h powoduje pojawienie się krwi uta- , jonej w kale. Salicylany mogą powodować nudności, wymioty i bóle żołądka. W dawkach leczniczych salicylany nie wpływają na układ ser- cowo-naczyniowy.

Ostatnio wykazano silne działanie salicylanów, zv/łaszcza kwasu ace-tylosalicylowego, hamujące agregację krwinek płytkowych. Działanie to jest spowodowane hamowaniem syntezy tromboksanu A, jednego z prekursorów prostaglandyn, który jest najsilniejszą substancją endogenną, wytwarzaną w krwinkach płytkowych i powodującą ich agregację. W związku z tym w ścianach naczyń krwionośnych znajduje się więcej prostacykliny (PGI2), innego prekursora prostaglandyn silnie hamującego agregację krwinek płytkowych. Wskutek tego kwas acetylosalicylowy działa zapobiegawczo w powstawaniu zawałów serca.

Salicylany stosowane w dużych dawkach, działając antagonistycznie wobec witaminy K, mogą spowodować hipoprotrombinemię. Wywołują ponadto hipoglikemię spowodowaną zwiększoną glikolizą oraz zmniejszoną glikoneogenezą. Salicylany zwiększają wydalanie kwasu moczowego z moczem, co ma pewne zastosowanie w leczeniu dny moczanowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *