Pochodne fenotiazyny

Działanie farmakologiczne. Pochodne fenotiazyny działają silnie psy- chodepresyjnie (uspokajająco) i antyemocjonalnie, znosząc objawy pobudzenia i agresywności. Zastosowane u człowieka powodują zmniejszenie oddziaływania na bodźce środowiska, hamują czynności ruchowe i procesy psychiczne. W odróżnieniu od barbituranów nie zaburzają podstawowych czynności intelektualnych i nie zmniejszają stanu czuwania. Najsilniej uspokajająco działają alifatyczne pochodne fenotiazyny, słabiej pochodne piperydynowe, a najsłabiej piperazynowe. Inną ważną ich cechą z leczniczego punktu widzenia jest zdolność znoszenia objawów psychoz, autyzmu, halucynacji, zespołów urojeniowych, maniakalnych i zaburzeń procesów myślenia w tych stanach. Pochodne fenotiazyny działają w schizofrenii oraz na objawy psychotyczne, niezależnie od ich podłoża.

Z siłą działania przeciwpsychotycznego neuroleptyków pochodnych fenotiazyny idzie na ogół w parze siła wywoływania objawów parkinso- nizmu. Jeżeli lek działa silnie przeciwpsychotycznie, należy spodziewać się wystąpienia wyraźnie zaznaczonych objawów zaburzeń pozapiramidowych. Neuroleptyki pochodne fenotiazyny mają silne działanie prze- ciwwymiotne, najsilniejsze – pochodne piperazynowe, związki alifatyczne działają słabiej, a pochodne piperydynowe tak słabo, że nie mają zastosowania jako leki przeciwwymiotne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *