Mechanizm działania

Powyższe zasady można zilustrować następującymi przykładami. Kwas dietylobarbiturowy (barbital), zawierający 2 dwuwęglowe łańcuchy przy węglu piątym kwasu barbiturowego, jest bardzo trudno metabolizowany i działa długo nasennie. Kwas dialiilobarbiturowy (allobarbital), zawierający w podstawnikach 2 podwójne wiązania, jest szybciej metabolizowany i działa znacznie krócej od barbitalu. Kwas cykloheksenyloetylo- barbiturowy (cyklobarbital) oraz kwas etylofenylobarbiturowy (fenobar- bital) zawierają po jednym podstawniku pierścieniowym. Pierwszy ze związków działa średnio długo, drugi długo nasennie.

Mechanizm działania. Nie znamy mechanizmu działania nasennego barbituranów. Na podstawie doświadczeń neurofizjologicznych nie można powiedzieć, że barbiturany po prostu zmniejszają aktywność wszystkich neuronów mózgowych. Okazuje się, że neurony niektórych struktur mózgu są przez nie pobudzane. Wydaje się więc, że barbiturany zaburzają równowagę procesów pobudzania i hamowania w różnych strukturach mózgu. Barbiturany działają hamująco na twór siatkowaty pnia mózgu, układ limbiczny oraz podwzgórze. Powodują upośledzenie przewodzenia impulsów z tych struktur do kory mózgu, hamując w ten sposób jej czynność. Można więc przypuszczać, że barbiturany niają punkt uchwytu działania w wymienionych strukturach mózgu.

Nie jest znane również podłoże biochemiczne ośrodkowego działania barbituranów. Stwierdzono jednak, że w dawkach leczniczych zmniejszają nieznacznie zużycie tlenu przez tkankę mózgu. Hamują utlenianie glukozy i kwasu pirogronowego. Działając hamująco na procesy fosforylacji, zaburzają wykorzystanie energii przez neurony i prowadzą do zmniejszenia ich aktywności. Wywołują również zaburzenia metabolizmu podstawowych neuroprzekaźników oun. Hamują one syntezę acetylocholiny w komórkach mózgu przez zaburzenie syntezy ATP oraz zahamowanie acetylacji choliny oraz hamują uwalnianie acetylocholiny z neuronów pod wpływem impulsów elektrycznych. Zmniejszają również uwalnianie noradrenaliny z neuronów oraz hamują jej działanie pobudzające na podwzgórze. Nie stwierdzono natomiast dotychczas wyraźnego wpływu barbituranów na przemianę serotoniny w mózgu, która prawdopodobnie odgrywa pewną rolę w mechanizmie występowania snu. Wymienione efekty biochemiczne barbituranów nie są dla nich swoiste, gdyż można je stwierdzić również po zastosowaniu innych leków działających depresyjnie na oun. Nie wiadomo również, czy są one przyczyną, czy też skutkiem depresyjnego działania barbituranów na mózg.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *