Lewodopa

Lewodopa (Levodopa0, Larodopa) zmniejsza przede wszystkim zaburzenia hipokinetyczne — pojawia się mimika twarzy, ustępują zaburzenia mowy, poprawia się czynność rąk. Poprawa występuje po dwóch, trzech tygodniach leczenia. Znacznie wolniej ustępuje sztywność mięśniowa oraz drżenia zamiarowe. Na początku leczenia drżenia zamiarowe mogą się nawet nasilać na skutek zmniejszenia sztywności mięśniowej. Lewodopa jest niestety lekiem toksycznym.

Objawy toksyczne pojawiają się po 7-8 latach leczenia u ok. 75% chorych leczonych tym lekiem. Najczęściej występują nudności i brak apetytu, ortostatyczny spadek ciśnienia krwi oraz zmiany dyskinetycz- ne, przejawiające się mimowolnymi ruchami mięśni twarzy i tułowia (mimowolne ruchy żucia, ruchy obrotowe języka, naprzemienne zginanie i prostowanie kończyn) oraz napadami bezruchu. Rzadko występują poważne zaburzenia psychiczne, w postaci stanów lękowych, agresywno-ści, pobudzenia maniakalnego lub stanów depresyjnych, paranoidalnych i halucynacji. Niekiedy występuje zwiększenie popędu płciowego.

Leczenie rozpoczyna się od stosowania bardzo małych dawek, mianowicie od 125 mg/24 h, zwiększając dawkę co drugi dzień o 250 mg, dochodząc do 3-6 g/24 h pod stałą kontrolą lekarską (tabl. 500 mg).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *