Eter diety Iowy

Właściwości. Eter dietylowy (Aethei aethylicus) jest cieczą bezbarwną, łatwopalną, tworzącą z tlenem z powietrza mieszaniny wybuchowe. Ma charakterystyczny zapach. Wrze w temp. 35°C, szybko parując w temperaturze pokojowej. W obecności powietrza i światła utlenia się do trujących nadtlenków, dlatego też musi być przechowywany w szczelnie zamkniętych butelkach z ciemnego szkła, w ciemności. Nie należy używać eteru z otwartej butelki, nawet przed kilku godzinami.

Losy w organizmie i mechanizm działania. Eter dietylowy podany przez drogi oddechowe szybko wchłania się z pęcherzyków płucnych do krwi i równie szybko jest wydalany z powietrzem wydechowym w 90% w stanie nie zmienionym. Pozostała część jest wydalana z moczem i potem. Eter łatwo przenika przez łożysko i szybko dostaje się do płodu. Ponieważ eter bardzo łatwo rozpuszcza się w lipidach krwi, upływa pewien czas zanim osiągnie on w komórkach mózgu stężenie konieczne do wywołania znieczulenia ogólnego. Dlatego też znieczulenie eterem występuje dosyć powoli, również wolno następuje budzenie się. W celu wywołania znieczulenia stężenie eteru w powietrzu wdychanym przez chorego powinno wynosić ok. 10-15%, po uzyskaniu pełnego znieczulenia podaje się do 5% mieszaniny eteru z powietrzem, tlenem lub innym środkiem znieczulającym ogólnie. Podczas znieczulenia stężenie eteru we krwi wynosi 800-1200 mg/l.

Działanie farmakologiczne. Eter poraża oun, najpierw neurony kory mózgu, następnie ośrodki podkorowe (z wyłączeniem pnia mózgu) oraz neurony rdzenia kręgowego. W odpowiedniej dawce powoduje utratę świadomości, wywołując głęboki sen narkotyczny. Wywiera silne działanie przeciwbólowe oraz znacznie zmniejsza napięcie mięśni prążkowanych, poprzez działanie ośrodkowe oraz bezpośrednie działanie porażające na mięśnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *