Działanie miejscowe alkoholu etylowego

Alkohol etylowy w małym stężeniu (ok. 5%) bardzo silnie zwiększa wydzielanie soku żołądkowego, w stężeniu powyżej 20% hamuje wydzielanie i drażni błony śluzowe przewodu pokarmowego. Wywołuje on również gromadzenie się lipidów w komórkach wątroby. Dłuższe stosowanie dużych dawek alkoholu etylowego powoduje marskość wątroby. Alkohol wywiera wyraźne działanie moczopędne poprzez hamowanie wydzielania hormonu antydiuretycznego, w następstwie czegó zmniejsza się wchłanianie zwrotne wody w kanalikach nerkowych. Głównymi skut-kami metabolicznymi alkoholu etylowego jest hipoglikemia, zmniejszenie ilości glikogenu w wątrobie oraz hiperlipemia. Podłoże biochemiczne działania farmakologicznego alkoholu nie jest znane.

Działanie miejscowe alkoholu etylowego. Alkohol etylowy powoduje odwodnienie komórek i denaturację ich białek – ma więc działanie ściągające. Zastosowany w małych stężeniach na skórę paruje i wywiera w ten sposób działanie chłodzące. W większych stężeniach rozszerza naczynia krwionośne skóry i działa na skórę drażniąco, Silnie drażni również błony śluzowe.

Alkohol w stężeniu 70% działa bakteriobójczo. Losy w organizmie. Alkohol etylowy wchłania się bardzo szybko z żołądka, jelita cienkiego i grubego. Najszybsze wchłanianie występuje w jelicie cienkim. Szybkość wchłaniania alkoholu etylowego zależy od obecności pokarmu w żołądku, który bardzo silnie hamuje wchłanianie alkoholu etylowego, oraz od szybkości opróżniania żołądka. Spośród pokarmów wchłanianie alkoholu etylowego najsilniej hamuje mleko. Alkohol etylowy wchłonięty do krwi szybko przenika do wszystkich tkanek, w tym również przez łożysko do tkanek płodu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *