Powstanie uszkodzeń w określonej strukturze mózgu

Powstanie uszkodzeń w określonej strukturze mózgu może spowodować powstanie zmian w czynności wielu nawet bardzo odległych struktur mózgu. Wykazano to doświadczalnie przez uszkadzanie poszczególnych grup komórek nerwowych w różnych częściach mózgu.

Przenoszenie impulsów elektrycznych między zakończeniami włókien nerwowych oun odbywa się za pomocą swoistych mechanizmów biochemicznych.

Czytaj dalej

Powyżej opisane hipotezy

Stwierdzono, że środki znieczulające ogólnie zwiększają siłę wiązania się cząsteczek substancji chemicznych w komórce poprzez wpływ na wiązania van der Waalsa. Wysunięto więc przypuszczenie, że to zjawisko może być ważnym czynnikiem tłumaczącym mechanizm znieczulenia ogólnego.

Powyżej opisane hipotezy można nazwać fizycznymi teoriami znieczulenia ogólnego, gdyż tłumaczą mechanizm znieczulenia ogólnego przez stwierdzone zmiany fizyczne w komórce wywołane przez środki znieczulające ogólnie. Teorie biochemiczne tłumaczą mechanizm znieczulenia ogólnego przez zmniejszenie procesów utleniania i zaburzenie fosforylacji utleniającej w neuronach mózgowych. Wiele jednak środków, które nie powodują znieczulenia ogólnego, w tym niektóre leki nasenne i psychotropowe, również wywołują podobne zjawiska w mózgu.

Czytaj dalej

Przedawkowanie glutetimidu

Zatrucie ostre. Przedawkowanie glutetimidu prowadzi do zatrucia ostrego powodującego częściej śmierć niż zatrucie barbituranami. Głównym objawem zatrucia ostrego jest śpiączka, podczas której występują skurcze mięśni twarzy oraz okresowo wzmożone napięcie mięśni kończyn. Następuje zahamowanie perystaltyki jelit i atonia pęcherza moczowego. U większości zatrutych występuje rozszerzenie źrenic. Leczenie jest podobne do leczenia zatrucia barbituranami.

Czytaj dalej

Neuroleptyki pochodne fenotiazyny

Wprawdzie neuroleptyki pochodne fenotiazyny nie powodują uzależnienia charakterystycznego dla narkotycznych leków przeciwbólowych, jednak po bardzo długim ich stosowaniu obserwowano niekiedy słabo wyrażone objawy abstynencji po zaprzestaniu ich stosowania. Stwierdzono też powolne wytwarzanie się tolerancji na ich działanie uspokajające, hipotensyjne oraz zaburzenia pozapiramidowe.

Czytaj dalej

LEKI PSYCHOTROPOWE

Lekami psychotropowymi nazywamy leki, które wpływają na czynności psychiczne – procesy intelektualne (myślenie, uczenie się, pamięć) i stany emocjonalne. Leki te zastosowane u chorych mają właściwości normalizowania zaburzeń psychicznych lub łagodzenia objawów chorób psychicznych.

Leki psychotropowe zmieniają czynność ośrodków nerwowych mózgu i rdzenia kręgowego. Niektóre z nich działają ponadto na układ autonomiczny, a w konsekwencji zmieniają też czynność wielu innych narządów. Leki psychotropowe znalazły zastosowanie nie tylko w leczeniu chorób i zaburzeń psychicznych, lecz także w zaburzeniach czynności innych układów i narządów. Ta wielostronność działania farmakologicznego powoduje, że leki psychotropowe mają liczne działania niepożądane. Wiele leków psychotropowych działa poza tym silnie toksycznie. Obecnie mamy kilkaset leków psychotropowych, z których kilkadziesiąt znalazło powszechne zastosowanie w leczeniu. Leki psychotropowe dzielimy na różne grupy, głównie w zależności od rodzaju działania farmakologicznego i zastosowania leczniczego.

Czytaj dalej

Natomiast nierzadko zdarza się zatrucie przewlekłe

Natomiast nierzadko zdarza się zatrucie przewlekłe po długotrwałym podawaniu dużych dawek związków bromu, zwłaszcza u chorych z zaawansowaną miażdżycą naczyń mózgowych oraz u alkoholików. Zatrucie przewlekłe związkami bromu jest określane niekiedy jako bromica (bromismus). W zatruciu obserwuje się przede wszystkim zaburzenia psychiczne w postaci zahamowania czynności umysłowych, stanów depresyjnych i urojeń. Zespół tych zaburzeń nazywa się psychozą bromową. W bromicy występują ponadto nudności oraz utrata łaknienia prowadząca do wychudzenia i odwodnienia, zmiany skórne, w postaci rumienia zapalnego, trądzika (acne biomala), zmian pęcherzykowych, przypominających czasem objawy skórne kiły. Leczenie zatrucia przewlekłego polega na doustnym stosowaniu chlorków w postaci chlorku sodowego lub chlorku amonowego oraz leków moczopędnych saluretycz- nych.

Czytaj dalej

Morfina

Morfina bardzo silnie zwęża źrenice. Działanie to jest również pochodzenia ośrodkowego. Zjawisko to jest ważnym objawem rozpoznawczym wskazującym, że chory jest pod działaniem morfiny. Bardzo zwężone źrenice są jednym z typowych objawów zatrucia morfiną. Innym działaniem ośrodkoY/ym morfiny jest hamowanie ośrodka oddechowego. Śmierć w ostrym zatruciu morfiną jest spowodowana porażeniem tego ośrodka. Dawki lecznicze morfiny zmniejszają częstość oddechów, ich objętość i wymianę gazową. Morfina hamuje ośrodek oddechowy przez zmniejszenie jego wrażliwości na działanie dwutlenku węgla.

Czytaj dalej